Niedziela na serio

Konflikty, kłótnie, trudności… Jaką drogę przechodzimy nieraz od bliskości, wzajemnej pomocy do niechęci, wyrzucania sobie różnych spraw, ścigania się w tym, by sobie dowalić…?

W czym znajdujecie oparcie, siłę? Co daje Wam nadzieję? Dzisiejsza liturgia słowa pokazuje nam drogę szczęścia i nieszczęścia, którą wybierzecie?

Dawanie darów i przyjmowanie ich… Łaska i współpraca z łaską… Kim jestem dając, a kim przyjmując? W dzisiejszej #niedzielanaserio ks.

Bywa, że za sobą w małżeństwie tęsknimy, bywa, że zaczynamy tęsknić za jakimiś postawami, słowami, gestami, które kiedyś były między nami, a dziś ich nie ma.

Być ojcem, matką, kimś odpowiedzialnym, kto ma wpływ, kto świadomie podejmuje swoje życiowe role, a przede wszystkim pozostaje sobą, w zgodzie z tym jak stworzył i wyposażył mnie Bóg.

Czasem mówimy, że „po ślubie kończy się bajka”, może dlatego, że nie zachowujemy dobrego wina aż do „dziś” tzn.

Co ma być u podstaw wychowania? W jaki sposób my zostaliśmy wychowani i jak dziś chcemy wychowywać kolejne pokolenia… Dzisiejsza liturgia słowa podejmuje ten temat.

Znów czas wolny, długi weekend, znów związany ze świętami, z wiarą, z Jezusem… Jak świętować? Na czym się skupić, co wyakcentować?

„Czcij swego ojca i matkę” – co oznacza to przykazanie, jak je rozumieć, czy zawsze ono obowiązuje w taki sam sposób. Dzisiejsza Ewangelia nadaje mu ważny kontekst.